خواجه ربیع در قبر

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ

از فرصت استفاده کنند؛ زیرا هنگامى که وقت مرگ فرا رسید، دیگر تاءخیر و بازگشتى نیست .

از این رو، بعضى از درستکاران و پارسایان در خانه خود قبرى کنده بودند،

گاهى در میان آن رفته و مى خوابیدند:

به خود خطاب کرده و مى گفتند:

((خیال کن مرده اى و ترا درون قبر نهاده اند و از خداوند، تمنا مى کنى ترا به دنیا بازگرداند تا عمل صالح انجام دهى ))

بعد از آن ، بیرون مى آمدند و به خود مى گفتند:

((اکنون خدا به تو لطف کرده و ترا به دنیا بازگردانده است . اکنون در راه خدا قدم بردار، خود را اصلاح کن ، تا هنگام

مرگ تقاضاى بازگشت و جبران نکنى ، که اگر چنین تمنا کنى ، این جواب قاطع را مى شنوى که

((هرگز بازگشتى نیست و همیشه باید در قبر باشى )).

علامه غزالى در این باره چنین نقل مى کند:

ربیع بن خثیم (معروف به خواجه ربیع ) در خانه خود، قبرى کنده بود، هر وقت در قلب خود احساس قساوت و غفلت

مى کرد، وارد آن مى شد و در لحد مى خوابید و ساعت ها در میان آن مى ماند.

سپس مى گفت :

رب ارجعون لعلى اعمل صالحا فیما ترکت

((پروردگارا! مرا بازگردان ، شاید در قبال آن چه کرده ام ، عمل صالحى انجام بدهم ))

(و جبران گذشته را بنمایم و تدارک کنم ).

این آیه را مکرر به زبان مى آورد، و با حال حزین مى خواند. سپس به خود خطاب کرده و از قول خداوند، مى گفت :

یا عبداله قدر جعناک فاعمل الصالح

((اى بنده خدا! همانا ترا به دنیا برگرداندیم پس کارهاى شایسته و عمل صالح انجام بده )).

این معجزه به دست پیامبر (ص) در جمع یران قریش انجام گرفت.سران قریش برای اینکه بخواهند پیامبر را فریب دهند و بگویند تو که پیامبر نیستی به ایشان فرمودند:اگر ادعای پیغمبری داری ماه را دو قسمت کن!!!!و این هم تصاویری که دانشمندان از کره ماه گرفته اند.

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ

((برزخى )) که این همه صحبت از آن مى شود، ((برزخى )) که این همه آیات و روایات درباره آن نازل و وارد شده ،

((برزخى )) که عده اى عاشق آن و عده اى از آن گریزانند

و ((برزخى )) که تمام انسان ها بعد از پایان عمر به آن منتقل مى شوند

کجا واقع شده است ؟

آیا در همین دنیا است یا در عالم دیگر؟

عقل ما نمى تواند که حقیقت آن را درک کند؛

چرا که عقل ما ناقص است و خود ما هم نرفته ایم تا با چشم دیده باشیم .

کسانى هم که رفته اند یا مى روند، به ما خبرى نمى دهند؟

mishavad joZe ASRAR

تنها چیزى که درباره برزخ مى دانیم تشبیهاتى است که در روایات وجود دارد:

از قبیل این که تمام از زمین و آسمانها و کهکشان نسبت به عالم ((برزخ )) مانند حلقه اى در بیابان است !

یا این که انسان تا زمانى در دنیاست مانند کرم در سیب مى باشد

که از اطراف خود خبر ندارد،

یا

طفلى که در شکم مادر است

و از عالم دنیا اطلاعى ندارد. وقتى متولد شد و پا به دنیا گذاشت وسعت آن را مى داند،

و به نعمت هاى آن پى مى برد.

انسان هم ، تا زمانى که در عالم دنیا باشد وضع عالم ((برزخ )) را نمى داند و از آن اطلاع ندارد. فکر مى کند

دنیا بهترین و بزرگ ترین عالم است . مانند طفلى که در رحم مادر است و آن را بزرگ ترین عالم مى پندارد.

اما وقتى انسان از دنیا رفت و به عالم ((برزخ )) وارد شد.

متوجه مى شود که عالم دنیا از شکم مادر هم براى او تنگ تر بوده است ؟

در آن جا دیگر محدودیت غذایى و مکانى و زمانى ندارد؛ زیرا این محدودیتها در عالم ماده است

و ((برزخ )) از جنس عالم ماده نیست .

shayad ham hast

همین طور که عالم دنیا به رحم مادر محیط است و رحم مادر نسبت به دنیا ذره اى بیش نیست .

عالم ((برزخ )) هم به دنیا محیط است و در مقابل آن ، ذره اى بیش نخواهد بود.

اطلاعاتى که انسان در دنیا دارد در مقابل اطلاعاتى که در عالم ((برزخ )) به دست مى آورد اندکى بیش نخواهد بود،

چیزهایى که خداوند به انسان عنایت مى کند قابل قیاس با دنیا نیست . قرآن مى فرماید:

فلا تعلم نفس ما اخفى لهم من قرة اعین جزاء بما کانوا یکسبون

((هیچ کس نمى داند که چه پاداشهاى مهمى که مایه روشنى چشمها مى گردد براى آنها نهفته شده است .))

پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله مى گوید:

خداوند مى فرماید:

((من براى بندگان صالحم نعمت هایى فراهم کرده ام که هیچ چشمى ندیده و هیچ گوشى نشنیده

و بر فکر کسى نگذشته است )).

ندانند افراد نیکوى کار

چه پاداش یابند از کردگار

چه نعمات و لذات بى انتها

کند چشم روشن دهد دل صفا

به عبارت دیگر:

عالم ((برزخ )) در واقع باطن و ملکوت دنیاست .

امام صادق علیه السلام در پاسخ کسى که پرسید: جایگاه ارواح پس از مرگ کجاست ؟

فرمود: ارواح تا روز قیامت در باطن زمین قرار دارند. و نیز در جواب این که کسى را به دار آویزند روحش در کجا خواهد

بود؟ فرمود: در دست قابض ارواح است تا آن را به باطن زمین برساند

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیمْ

ابان بن تغلب از حضرت صادق نقل کرده است که :

آن حضرت فرمود:

کسى که از ظهر پنج شنبه تا ظهر جمعه بمیرد خداوند عذاب و فشار قبر را از او برطرف مى کند

و براى او برات آزادى از فشار قبر را مقرر مى گرداند

و از امام باقر علیه السلام نقل شده است :

کسى که شب جمعه بمیرد خداوند نامه آزادى و برائت از آتش را به او کرامتى فرماید و کسى که روز جمعه بمیرد

از آتش جهنم نجات پیدا مى کند و نیز فرمود: کسى که شب یا روز جمعه بمیرد عذاب قبر از او برداشته مى شود.

غضب

غرور

طمع

هوس

تنبلی

شکم پرستی

حسد

منابع:www.arefan.com

این وبلاگ تقریباً با این سایت مذکور همکاری می نماید.

گوگل

http://www.google.com/addurl/?continue=/addurl

یاهو

http://submit.search.yahoo.com/free/request

ام اس انmsn

http://search.msn.com/docs/submit.aspx?FORM=WSDD2